วันศุกร์ที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2558

On 01:06 by EForL   No comments
๑. ภรรยาสินไถ่ คือ หญิงที่ชายเอาเงินซื้อมาอยู่ร่วมกัน
๒. ภรรยาที่อยู่ด้วยความสมัครใจ คือ หญิงที่เป็นคู่รักตกลงใจมีอยู่กินร่วมกัน
๓. ภรรยาที่อยู่เพราะสมบัติ คือ หญิงที่ย่อมมาอยู่ด้วยเพราะชายยกสมบัติให้
๔. ภรรยาที่อยู่เพราะผ้า คือ หญิงที่ย่อมมาอยู่ด้วยเพราะชายมอบผ้าให้ (เข้าใจว่าสมัยก่อนผ้าหายาก)
๕. ภรรยาที่เข้าพิธีสมรส คือ หญิงที่ได้เข้าพิธีแต่งงานอย่างถูกต้องตามธรรมเนียม
๖. ภรรยาที่ถูกปลงเทริด คือ หญิงที่ประเพณีให้สวมใส่เครื่องประดับอะไรสักอย่างหนึ่ง เมื่อถูกชายใดถอดออกก็ต้องไปอยู่กับคนนั้น
๗. ภรรยาทาส คือ หญิงที่เป็นทั้งคนรับใช้และเป็นเมีย
๘. ภรรยาที่เป็นเหมือนแม่ คือ หญิงที่ค่อยดูแลสามีเสมือนแม่ดูแลบุตร
๙. ภรรยาที่เป็นเหมือนเพื่อน คือ หญิงที่เป็นทั้งเพื่อนคุย เพื่อนกิน เพื่อนเล่น พร้อมกับเป็นเมียด้วย

๑๐. ภรรยาชั่วคราว คือ หญิงที่อยู่กันกับชายเป็นครั้งคราว

วันพฤหัสบดีที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2558

On 02:25 by EForL   No comments
“สมัยใด ที่ผู้ปกครองประเทศไม่ตั้งอยู่ในธรรม สมัยนั้น พวกข้าราชการก็ไม่ตั้งอยู่ในธรรม  แม้พวกนักวิชาการและผู้ประกอบการก็ไม่ตั้งอยู่ในธรรม  แม้ที่สุดประชาชนก็ไม่ตั้งอยู่ในธรรม เมื่อเป็นดังนี้ พระจันทร์และพระอาทิตย์ย่อมหมุนเวียนไม่สม่ำเสมอ  ส่งผลให้คืนและวันหมุนเวียนไม่สม่ำเสมอ เดือนหนึ่งและกึ่งเดือนก็หมุนเวียนไม่สม่ำเสมอ
เมื่อเดือนหนึ่งและกึ่งเดือนหมุนเวียนไม่สม่ำเสมอ ฤดูและปีก็ย่อมหมุนเวียนไม่สม่ำเสมอ เมื่อฤดูและปีหมุนเวียนไม่สม่ำเสมอ ลมย่อมพัดไม่สม่ำเสมอ เมื่อลมพัดไม่สม่ำเสมอ ลมก็เดินผิดทางไม่สม่ำเสมอย่อมพัดเวียนไป เมื่อลมเดินผิดทางไม่สม่ำเสมอพัดเวียนไป เทวดาย่อมกำเริบ เมื่อเทวดากำเริบฝนย่อมไม่ตกต้องตามฤดูกาล เมื่อฝนไม่ตกต้องตามฤดูกาล ข้าวกล้าทั้งหลายก็สุกไม่เสมอกัน มนุษย์ผู้บริโภคข้าวที่สุกไม่เสมอกัน ย่อมเป็นผู้มีอายุน้อย มีผิวพรรณเศร้าหมองมีกำลังน้อย มีอาพาธมาก "

ธัมมิกสูตร มมก. เล่ม 35 หน้า 223














จากพระสูตรนี้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่า สภาพแวดล้อมต่างๆ เป็นผลมาจากศีลธรรมของมวลมนุษย์นั่นเอง ถ้ายุคสมัยใดมนุษย์มีศีลธรรมสูง สภาวะแวดล้อมต่างๆก็จะเอื้อต่อการดำรงชีวิตอย่างมีความสุข แต่ถ้ายุคใดที่ศีลธรรมเสื่อมถอย ธรรมชาติจะแปรปรวน ภัยพิบัติทางธรรมชาติก็จะมีมาก พฤติกรรมของมนุษย์จึงเป็นตัวกำหนดความเป็นไปของสภาพดินฟ้าอากาศ และเมื่อสภาพดินฟ้าอากาศเหล่านั้นเปลี่ยนแปลงไปในทางเสื่อม ก็จะส่งผลย้อนกลับมาให้โทษแก่มวลมนุษย์อีกที
ภาวะโลกร้อนเป็นผลจากความโลภของมนุษย์ที่มุ่งสร้างความเจริญทางเศรษฐกิจโดยไม่คำนึงถึงความเสียหายของธรรมชาติ มุ่งกอบโกยทรัพยากรต่างๆเข้าสู่ตนเอง สู่กลุ่มของตน สู่บริษัทของตน สู่ประเทศของตนโดยไม่มีความยับยั้งชั่งใจ การมุ่งแก้ไขที่ปลายเหตุไม่ว่าจะเป็นการเพิ่มพื้นที่สีเขียว การลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกไม่สามารถแก้ไขหรือลดทอนความรุนแรงของภัยพิบัติได้เลย เพราะการแก้ปัญหาให้ได้ผลต้องแก้ที่ต้นเหตุที่แท้จริงคือขจัดความโลภที่
เกินขอบเขตของมนุษย์ ดังนั้น การฟื้นฟูศีลธรรมโลกจึงเป็นภาวะเร่งด่วนที่จะต้องดำเนินการ เพราะหากไม่ฟื้นฟูศีลธรรมซึ่งเป็นการแก้ที่ต้นเหตุ ก็จะไม่สามารถแก้ไขปัญหาเหล่านี้ได้เลย



วันศุกร์ที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2558

On 03:21 by EForL   No comments


ขึ้นชื่อว่าการอยู่ร่วมกันแล้วย่อมต้องมีปัญหาการกระทบกระทั้งกันทุกคน แต่ว่าเมื่อเกิดปัญหาแล้วจะแก้ไขอย่างไรตรงนี้เป็นเรื่องที่น่าศึกษา วันนี้เลยขอนำเรื่องราวการแก้ปัญหาภายในครอบครัวของผู้มีบุญในกาลก่อนมาฝาก

ย่อนกลับไปเมื่อ 2500 กว่าปี่ที่ผ่านมา ในสมัยนั้นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้แสดงธรรมแก่พระเจ้าพิมพิสาร และชาวเมืองอยู่ที่ตำบลอุรุเวลาเสนานิคม ในบรรดาชาวเมืองทั้งหลายนั้น มีชายคนหนึ่งชื่อว่าวิสาขะได้เข้ามาฟังธรรมด้วย เมื่อจบพระธรรมเทศนาวิสาขอุบาสกได้บรรลุเป็นพระอนาคามีผล กลายเป็นผู้มีความสงบนิ่ง มีความสำรวม เมื่อมหาชนทั้งหลายแยกย้ายกันกลับวิสาขอุบาสกก็เดินกลับบ้านเช่นกัน

ฝ่ายนางธรรมทินาผู้เป็นภรรยา เมื่อเห็นสามีเดินกลับมาก็รีบออกมาต้อนรับ โดยนางยื่นมือมาหาสามีเหมือนอย่างที่เคย แต่คราวนี้สามีไม่ยื่นมือออกมารับ ทำให้นางรู้สึกแปลกใจเป็นครั้งที่หนึ่ง
พอถึงเวลารับประทานอาหาร สามีก็ไม่ยอมมองหน้าหรือสนทนาด้วย ทำให้นางรู้สึกแปลกใจเป็นครั้งที่สอง ครั้นถึงเวลานอน ก็ไม่ยอมนอนด้วยกันทำให้นางยิ่งแปลกใจหนักเข้าไปอีก
คืนนั้นนางนอนไม่หลับ แต่กลับมานั่งคิดว่า “เป็นเพราะอะไรจึงทำให้สามีเราเป็นแบบนี้ หรือเป็นเพราะมีคนมายุแหย่ให้เราแตกกัน หรือว่าตัวเราเองทำไม่ดีอะไร” คิดแล้วก็นั่งร้องไห้หนักมากอยู่คนเดียว
รุ่งเช้าขึ้นมานางไม่เป็นอันทำอะไร มีความคิดขึ้นมาในใจว่าวันนี้ต้องรู้ให้ได้ว่าเป็นเพราะอะไร เมื่อเห็นหน้าสามีจึงเข้าไปถามว่า
ธรรมทินา. อะไรทำให้คุณพี่ไม่เหมือนเดิม
วิสาขอุบาสก. ไม่มีอะไรหรอกคุณ
ธรรมทินา. มีใครมายุแหย่หรือคะ
วิสาขอุบาสก. เรื่องแบบนี้ก็ไม่มี
ธรรมทินา. แล้วทำไมท่านจึงไม่ยอมผู้จาปราศรัยกับดิฉันเหมือนอย่างที่เคยเป็นหล่ะคะ
ฝ่ายวิสาขอุบาสกเมื่อเจอคำถามชนิดหมัดตรงแบบนี้ ก็ไม่รู้จะหลบเลี้ยงอย่างไรจึงคิดในใจว่า ธรรมที่เราได้บรรลุนี้ คนทั่วไปรู้และเข้าใจได้ยาก แต่ถ้าไม่บอกนางตอนนี้มีอาจทำให้นางอกแตกตายในวันนี้เป็นแน่ จึงบอกไปว่า
“ธรรมทินา ฉันได้ฟังธรรมของพระสัมมาฯ แล้วได้บรรลุเป็นพระอนาคามี, ความต้องการอย่างนั้นของเราไม่มีอีกแล้ว, ถ้าเธอต้องการทรัพย์ที่มีอยู่ทั้งหมดก็จงเอาไป เธอจะอยู่ในฐานะแม่หรือว่าน้องสาวของเราก็ได้ หรือถ้าเธอปรารถนาไปหาชายอื่นก็ได้ตามต้องการ”
เมื่อได้ฟังดังนี้ ด้วยความที่นางเป็นคนมีปัญญาก็พิจารณาว่า ปกติสามีของเราก็ไม่เคยพูดเล่นแบบนี้ จึงถามไปว่า “ก็ธรรมที่ท่านได้บรรลุเป็นของผู้ชายอย่างเดียวหรือ หรือว่าผู้หญิงก็รู้ธรรมข้อนั้นได้”
วิสาขอุบาสก. ธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า สามารถรู้ได้ทุกคน
ธรรมทินา. เมื่อเป็นอย่างนั้น ขอให้ดิฉันได้ฟังธรรมบางจะได้ไหมคุณพี่

สุดท้าย วิสาขอุบาสกก็พานางไปฟังธรรมแล้วก็ได้บรรลุธรรมเป็นพระอริยะบุคคล ต่อมาทั้งสองก็ได้สละสมบัติแล้วออกบวชในพระพุทธศาสนา


จะเห็นได้ว่าเมื่อเกิดปัญหา ต่างฝ่ายก็พร้อมที่จะพูดคุยกันด้วยเหตุด้วยผล ไม่เอาอารมณ์ความไม่ชอบใจ หรือความโกรธเกลียดมาปะทะใส่กัน เมื่อคุยกันได้ก็สามารถหาทางออกที่ดีที่สุดร่วมกันได้ในที่สุด

วันพุธที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2558

On 20:37 by EForL in ,    No comments
เวลาขึ้นบ้านใหม่ หรือมีงานมงคลพิธีต่าง ๆ คนไทยมักจะนิมนต์พระมาสวดเจริญพระพุทธมนต์เพื่อความเป็นสิริมงคล ก่อนกลับหลวงปู่ หลวงพ่อก็มักจะเขียนคาถาให้แล้วก็กลับ ฝ่ายเจ้าภาพก็ลืมถามว่าคาถาที่เขียนหมายถึงอะไร วันนี้เลยขอนำความหมายของคาถาที่หลวงปู่ หลวงพ่อเขียนมาแชร์ข้อมูลกัน


อุ มาจากคำว่า อุฏฐานสัมปทา  
อา มาจากคำว่า อารักขสัมปทา
กะ มาจากคำว่า กัลยาณมิตตตา
สะ มาจากคำว่า สมชีวิตา

1.อุฏฐานสัมปทา หมายถึง การเป็นผู้มีความขยันหมั่นเพียรในการทำธุรกิจการงาน ให้ทุ่มเทสติปัญญาและความสามารถ เป็นผู้ขยัน ไม่เกียจคร้าน มีปฏิภาณไหวพริบ จนสามารถทำงานให้สำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี
2.อารักขสัมปทา หมายถึง เป็นผู้รู้จักรักษาทรัพย์ที่หามาได้  เมื่อมีทรัพย์มากแล้ว จึงจำเป็นต้องรู้จักเก็บไว้ ไม่ให้เกิดโจรภัย อัคคีภัย อุทกภัย หรือภัยที่เกิดจากผู้ไม่ประสงค์ดี มาลักขโมยไปได้  พระพุทธองค์สอนให้เรารู้จักการเก็บทรัพย์สมบัติไว้ให้ดี
3.กัลยาณมิตตตา หมายถึง หาพรรคพวกที่เป็นคนดี มีศีลมีธรรม ที่จะมาช่วยทำให้ชีวิตของเราเจริญรุ่งเรืองยิ่งๆ ขึ้นไป การเลือกคบคน อย่าไปดูเพียงรูปร่างหน้าตา ฐานะความเป็นอยู่ หรือคำพูดจาดีเท่านั้น แต่ให้สังเกตเพื่อนคนนั้นว่า มีความประพฤติดี มีศรัทธา มีศีล รักในการบริจาคทาน มีปัญญาแนะนำตักเตือนเราได้ คนที่คิดดี พูดดี ทำดี แม้จะอยู่ในสถานะใด ย่อมได้ชื่อว่าเป็นกัลยาณมิตรให้กับเราได้เช่นกัน
4.สมชีวิตา หมายถึง จะต้องรู้ทางเจริญขึ้นและทางเสื่อมของทรัพย์ เพื่อเลี้ยงชีพพอเหมาะ ไม่ให้ฟุ่มเฟื่อยหรือฝืดเคือง บางคนมีความขยันหมั่นเพียรหาทรัพย์มาได้มาก แต่ไม่รู้จักวิธีใช้ทรัพย์ หามาได้เท่าไรก็ไม่พอ จึงกลายเป็นบุคคลผู้ที่มีรายจ่ายมากกว่ารายรับ ในทำนองเดียวกัน แม้มีรายได้น้อย แต่รู้จักประหยัด ก็สามารถอยู่อย่างมีความสุขได้ เพราะความสุขอยู่ที่การรู้จักพอและสันโดษ

สรุปแล้วคาถา 4 ประการที่หลวงปู่ หลวงพ่อให้ไว้นี้ คือให้ไปรวยนั้นเอง เพราะเมื่อใครปฏิบัติตามหลักของคาถานี้ได้  ย่อมเป็นไปเพื่อประโยชน์ เพื่อความสุขในปัจจุบัน  และเพื่อการเป็นเศรษฐีนี้เอง

วันศุกร์ที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2558


ปัจจุบันในต่างประเทศ นับตั้งแต่นักวิชาการ ดารา นักแสดง นักกีฬา หรือแม้แต่ผู้มีชื่อเสียงในแวดวงต่าง ๆ หันมานับถือพระพุทธศาสนากันมากขึ้น สาเหตุที่เป็นเช่นนี้เพราะโลกปัจจุบันเป็นโลกเสรี เปิดโอกาสให้คนเริ่มใช้สติปัญญาไตร่ตรองภาพรวมถึงความเป็นเหตุเป็นผลของข้อมูลที่ได้รับมากขึ้น เลยทำให้เขาหลุดออกมาจากกรอบความเชื่อที่ถูกครอบเอาไว้ แล้วกลายเป็นต้องการแสวงหาความจริงว่าคำสอนใดที่มีเหตุมีผลมากที่สุด สุดท้ายก็มาพบเจอคำสอนในพระพุทธศาสนา



สำหรับชาวพุทธทั่วโลกถือเป็นเรื่องที่น่ายินดีเป็นอย่างยิ่ง ล่าสุดเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ.2558 ที่ผ่านมา ทำเนียบขาว (The White House) ได้เชิญ (นิมนต์) คณะผู้แทนของชาวพุทธจากทั่วโลก เพื่อมาร่วมสัมมนาเกี่ยวกับบทบาทของศาสนาพุทธที่มีต่อโลก โดยมีหัวข้อสำคัญในการสัมมนาดังต่อไปนี้
- วันวิสาขที่จะจัดขึ้น ณ WASHINGTON DC ในปีนี้ จะจัดอย่างไร
- องค์กรพุทธมีวิธีการอย่างไร ที่จะช่วยเหลือคนในสังคม
- องค์กรพุทธมีเครือข่ายช่วยเหลือประชาชนที่ได้รับภัยพิบัติอย่างไร
- องค์กรพุทธมีความคิดเห็นอย่างไร เกี่ยวกับภาวะโลกร้อนที่เกิดในปัจจุบัน
- องค์กรพุทธทำโครงการอะไรบ้างในปัจจุบัน
-องค์กรพุทธมีบทบาทในการสร้างสันติภาพให้เกิดขึ้นแก่โลกอย่างไร มีแผนงานที่กำลังทำอยู่ที่ไหน อย่างไร
- การปฏิบัติสมาธิมีผลดีต่อมวลมนุษยชาติอย่างไร และมีผลต่อโลกอย่างไร มีผลของการปฏิบัติที่ให้ผลจริง ๆ กับผลเมืองของโลกที่ไหน อย่างไร
ซึ่งหัวข้อทั้งหมดนี้ทางผู้นำองค์กรที่มีส่วนเกี่ยวข้อง ได้ขึ้นไปนำเสนอได้อย่างน่าประทับใจ และเป็นที่พอใจของคณะกรรมการจากทำเนียบขาวเป็นอย่างมาก



จะเห็นได้ว่าคนในโลกนี้ กำลังโหยหาความรู้ที่จะทำให้โลกนี้มีสันติภาพได้อย่างแท้จริง แล้วพระพุทธศาสนาเรามีหลักคำสอนที่ตอบโจทย์ตรงนี้ได้ เพราะจุดแข็งของเรา คือมีธรรมที่เป็น "สัจธรรม" ขาดแต่ผู้ที่จะนำความรู้เหล่านี้ไปสู่ใจของมวลมนุษยชาติ


เพราะฉะนั้น ในฐานะของเราที่เป็นพุทธศาสนิกชน ต้องช่วยกันเผยแผ่พระพุทธศาสนา โดยใช้หลักของพระพุทธเจ้าที่ว่า จงบำเพ็ญประโยชน์ตน ประโยชน์ท่านให้ถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาท ประโยชน์ตนก็คือ ตัวเองต้องทำให้ดี ถ้าเราอยากจะเผยแผ่ ตัวเราเองนั้นต้องเข้าวัด ศึกษาธรรมะ รักษาศีล เจริญสมาธิภาวนา ทำให้ครบสม่ำเสมอ พอเราทำตัวให้ดีจนคนรอบข้างเขารู้สึกว่าเรานั้นไม่เหมือนเดิม ดีขึ้นแต่ไม่ใช่ในเชิงไปข่มเขา ให้เห็นว่าเป็นคนที่นุ่มนวล ใจเย็น มีน้ำใจ มีความรับผิดชอบในหน้าที่การงานทุกอย่างดีขึ้นหมดเลย จนเขายอมรับว่ามาวัดแล้วดี พอทำได้อย่างนี้แล้ว เราจะมีน้ำหนักคำพูด เพราะสิ่งที่เราทำเป็นตัวรับประกันเราเอง เมื่อเป็นเช่นนี้เวลาเราชวนคนรอบตัวเรา ญาติพี่น้อง สมาชิกในครอบครัว เพื่อนฝูง คนรู้จัก ให้เข้ามาวัดทีละคนสองคน คนไหนชวนง่ายก็ให้ชวนคนนั้นมาก่อน   ค่อย ๆ ชวนมาทีละนิดแล้ววงก็จะขยายกว้างออกไปเรื่อย ๆ จนในที่สุดสามารถคลอบคลุมไปถึงคนทั้งโลกได้จริงอย่างแน่นอน





วันพฤหัสบดีที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2558

On 04:32 by EForL   No comments












ทำไม UN จึงกำหนดให้วันวิสาขบูชาเป็น “วันสำคัญของโลก”

เหตุมีอยู่ว่าระหว่างวันที่ ๙ -๑๔ พฤศจิกายน ๒๕๔๑ ผู้แทนจากประเทศที่นับถือศาสนาพุทธทั่วโลก ได้ประชุมปรึกษาหารือและพร้อมใจกันนำเสนอให้องค์การสหประชาชาติ พิจารณาและเห็นชอบที่จะประกาศให้วันวิสาขเป็นวันสำคัญของโลก
ในการประชุมสมัชชาสหประชาชาติ ครั้งที่ ๕๔ (๒๕ ธันวาคม ๒๕๔๒)  องค์การสหประชาชาติ (United Nation:UN) ได้ร่วมพิจารณาและมีมติเห็นพ้องต้องกัน ประกาศให้วัน วิสาขบูชาถือเป็นวันสำคัญวันหนึ่งของโลก ทั้งนี้เพราะสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ว่า…
“พระองค์ทรงเป็นมหาบุรุษผู้ให้ความเมตตาต่อหมู่มวลมนุษย์ทั้งหลายในโลก จะเห็นได้จาก การยกเลิกการแบ่งชนชั้นวรรณะ ซึ่งเท่ากับเป็นการเลิกทาสโดยไม่มีการเสียเลือดเสียเนื้อ นอกจากนี้พระองค์ยังทรงเป็นนักอนุรักษ์สัตว์ป่า กล่าวคือทรงสอนให้มนุษย์ ไม่ฆ่าสัตว์ ให้รู้จักช่วยเหลือสัตว์ และเหตุผลที่สำคัญอีกประการหนึ่งคือ พระองค์ทรงเปิดโอกาสให้ทุกศาสนา สามารถเข้ามาศึกษาพุทธศาสนา เพื่อพิสูจน์หาข้อเท็จจริงได้โดยไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนมานับถือศาสนาพุทธ”
 ด้วยพระมหากรุณาธิคุณอันยิ่งใหญ่ที่มีต่อชาวโลก โดยไม่มีการแบ่งแยกชนชั้น วรรณะนี้เองจึงทำให้องค์การสหประชาชาติประกาศให้วันวิสาขเป็นวันสำคัญของโลก

ในฐานะที่เราเป็นชาวพุทธ จึงควรศึกษาเพื่อให้เกิดความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง ในวันสำคัญนี้ และพร้อมจะย่อมรับนับถือพระพุทธเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์ว่าเป็นที่พึ่งที่ระลึกอันสูงสุดตลอดชีวิต ได้อย่างภาคภูมิใจ


วันพฤหัสบดีที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2558

On 04:12 by EForL   No comments
การที่บุคคลคนหนึ่ง มีความคิดขึ้นมาในใจว่า “อยากจะออกจากทุกข์แล้วช่วยเหลือคนอื่นๆให้ออกจากทุกข์ด้วย” ถือเป็นความคิดที่ยิ่งใหญ่มาก ในภาษาพระบุคคลที่มีความคิดเช่นนี้ เรียกว่า พระโพธิสัตว์
คนที่เป็นพระโพธิสัตว์ ต้องใช้เวลาสร้างความดีและฝึกฝนอบรมตนเองมาหลายภพ หลายชาติมากจนในที่สุด เมื่อคุณธรรมความดีภายในตัวเต็มเปี่ยมบริบูรณ์ก็ได้ตรัสรู้ธรรม เปลี่ยนสถานะตนเองจากพระโพธิสัตว์เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
ในพระไตรปิกฎได้บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับช่วงเวลาที่พระโพธิสัตว์ เปลี่ยนสถานะพระองค์เองมาเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไว้น่าสนใจมาก ซึ่งตัวผู้เขียนได้อ่านเรื่องราวนี้เป็นครั้งแรกแล้วเกิดอาการขนลุกด้วยความปีติ และภาคภูมิใจที่ได้เกิดมาเป็นชาวพุทธ และคิดว่าชาวพุทธทั้งหลายคงมีความรู้เช่นเดียวกัน ถ้าได้ทราบเรื่องราวนี้




หลังจากที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสรู้ธรรมแล้ว พระองค์ทรงเปล่งอุทานว่า


“เราเมื่อแสวงหานายช่างคือตัณหาผู้กระทำเรือน เมื่อไม่ประสบได้ท่องเทียวไปในวัฏสงสารมิใช่น้อย ความเกิดบ่อย ๆ เป็นทุกข์ ดูก่อนนายช่างผู้กระทำเรือน เราเห็นท่านแล้ว ท่านจักทำเรือนไม่ได้อีกต่อไป โครงเรือนทั้งปวงของท่านเราหักแล้ว ยอดเรือนเรากำจัดแล้ว จิตของเราถึงวิสังขารคือนิพพานแล้วเราได้ถึงความสิ้นตัณหาแล้ว ”



เมื่อได้อ่านประโยคนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า (เพราะชอบประโยคนี้มาก) จึงลองตีความตามดวงปัญญาอันน้อยนิดของตนเองได้ว่า
ความอยากได้ อยากมี อยากเป็น (ตัณหา) ในดวงจิตทำให้เกิดร่างกาย (เรือน) เมื่อยังตัดความอยากเหล่านี้ไม่ได้ทำให้ต้องเกิด แก่ เจ็บ ตาย อยู่บ่อย ๆ ซึ่งการเกิดบ่อย ๆ นี้เป็นทุกข์มาก เกิดเป็นคนรวยก็ทุกข์แบบคนรวย เกิดเป็นคนจนก็ทุกข์แบบคนจน เกิดเป็นสัตว์เดรัจฉานก็ยิ่งทุกข์
เมื่อได้ตรัสรู้ธรรมพระองค์ได้เข้าไปเห็นตัวที่ทำให้เกิดความอยากเหล่านั้น พระองค์ได้หักโครงเรือนคือ ความโลภ ความโกรธ ความหลง และทำลายยอดเรือนคือความไม่รู้ทั้งหลายหมดสิ้นแล้ว จิตของพระองค์สะอาดบริสุทธิ์ ไม่มีเชื้อให้ต้องกลับมาเกิดอีกต่อไป (นิพพาน)

           คนที่สามารถเปล่งคำพูดได้อาจหาญอย่างพระสัมมาสัมพุทธเจ้าของพวกเรา ในโลกนี้คงไม่มีอีกแล้ว เพราะฉะนั้น เราควรภาคภูมิใจที่ศาสนาพุทธกำลังเจริญรุ่งเรืองอยู่ในแผ่นดินแห่งนี้ ทำให้เราได้มีโอกาสไปวัด ได้ทำบุญ และได้ศึกษาพระธรรมเทศนาแล้วนำคำสอนมาใช้ในการดำเนินชีวิตได้อย่างถูกต้อง

           ในเส้นทางแห่งการเวียนวายตายเกิดอันยาวไกลนี้ ตราบใดที่เรายังไม่หมดกิเลสก็ต้องเกิดอยู่เรื่อย ๆ ส่วนว่าจะเกิดเป็นอะไรก็แล้วแต่เราจะออกแบบเอาเองในชาตินี้ แล้วท่านทั้งหลายกำลังออกชีวิตกันอย่างไรในชาตินี้