วรรณะพราหมณ์เท่านั้นหรือประเสริฐสุด

วาเสฏฐะและภารทวาชะ เกิดในตระกูลพราหมณ์ เมื่อได้ฟังธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าก็เกิดความเลื่อมใส่ จึงพากันออกบวชเป็นสามเณรอยู่สำนักของพระศาสดา

ในสมัยนั้น การที่คนในวรรณะพราหมณ์ออกมาบวชเป็นพระเป็นเณร ถือเป็นสิ่งที่ไม่สมควรอย่างยิ่ง คนที่ทำเช่นนั้นย่อมถูกพวกพราหมณ์ตำหนิ ดูถูก ด่าว่าเป็นคนหยาบช้าเลวทราม ฯลฯ ซึ่งสามเณรทั้งสองรูปนี้ก็ถูกด่าอยู่บ่อย ๆ

มีอยู่วันหนึ่ง ทั้งสองรูปได้เข้ามากราบพระสัมมาสัมพุทธเจ้า แล้วทูลถามปัญหาว่า

สามเณร. พราหมณ์พวกเดียวเท่านั้นหรือประเสริฐที่สุด

พระสัมมาฯ. ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก เพราะพราหมณ์ระลึกเรื่องในอดีตไม่ได้ จึงว่าอย่างนั้น

พระสัมมาฯ ตรัสต่อไปว่า ก็อย่างที่เห็นนั้นแหละ นางพรามณีผู้เป็นแม่ทั้งหลายเป็นผู้อุ้มท้อง เป็นผู้คลอดและให้การเลี้ยงดูเขาทั้งหลายเหล่านั้นมา แล้วยังมาบอกว่าเกิดจาก      พระโอษฐ์ของพระพรหม เป็นวรรณะที่บริสุทธิ์ที่สุด ยิ่งกล่าวอย่างนี้ถือว่าพูดเท็จ ย่อมได้รับผลของกรรมที่กล่าวเท็จนั้น

สุดท้ายพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้กล่าวสรุปว่า ใครบริสุทธิ์หรือไม่บริสุทธิ์อยู่ที่การกระทำเณรเอ๋ย ถ้าบุคคลใดประพฤติอกุศลกรรม บุคคลนั้นย่อมได้ชื่อว่าไม่บริสุทธิ์ แต่ถ้าบุคคลได้ประพฤติกุศลกรรม บุคคลนั้นย่อมเป็นผู้บริสุทธิ์