เสริมเสน่ห์ให้ตนเองด้วยการเจริญเมตตาจิต

พระพุทธองค์ตรัสเล่าถึงอานิสงค์ หรือผลที่เกิดจากการเจริญเมตตาว่ามีผลมาก

ซึ่งถ้านำมาเรียงเป็นข้อๆ จะได้ ๑๑ ประการ ดังนี้

๑. หลับเป็นสุข คือ หลับสบาย หลับสนิท

๒. ตื่นเป็นสุข คือ เมื่อตื่นขึ้นมาก็สบายตัว  หายอ่อนเพลีย ไม่มีอาการง่วงติดต่ออีก

๓. ไม่ฝันร้าย คือ จะไม่ฝันเห็นสิ่งเลวร้ายทำให้สะดุ้งตื่นกลางคัน ถ้าฝันก็เป็นฝันดี

๔. เป็นที่รักของคนทั่วไป คือ จะเป็นคนมีเสน่ห์ ไปที่ใดก็ปราศจากศัตรูผู้คิดร้าย

๕. เป็นที่รักของอมนุษย์ทั้งหลาย คือ แม้สัตว์ต่าง ๆ ก็รักผู้แผ่เมตตา ไม่ขบกัด ไม่ทำร้าย

๖. เทวดารักษาคุ้มครอง คือ จะเดินทางไปไหนมาไหนเทวดาจะคุ้มครองให้ความปลอดภัยตลอดเวลา จะไม่ประสบเคราะห์ภัย

๗. ไฟ ศาสตรา ยาพิษ ไม่อาจจะมาแผ้วพานได้

๘. จิตเป็นสมาธิเร็ว คือ ผู้แผ่เมตตาเป็นประจำ ถ้าทำสมาธิ จิตจะสงบนิ่งได้เร็ว

๙. หน้าตาผิวพรรณจะผ่องใส คือ ผิวพรรณจะมีน้ำมีนวลมีเสน่ห์เรียก ความสนใจได้

๑๐.ไม่หลงเวลาตาย คือ เวลาใกล้ตาย จะไม่หลงเพ้อ หรือไม่ดิ้นทุรนทุราย จะสิ้นใจอย่างสงบเหมือนนอนหลับไป

๑๑.เมื่อไม่อาจบรรลุธรรมชั้นสูง ย่อมเข้าถึงพรหมโลก

เพราะฉะนั้น ผู้ประสงค์เป็นที่รักเป็นที่นับถือของผู้อื่น หรือหวังความสุขความสงบความเยือกเย็นแห่งจิตใจ จึงควรแผ่เมตตากันดูเถิด

อังคุตตรนิกาย ทสก-เอกาทสกนิบาต เมตตาสูตร

Read More

ผลของการให้ทานที่สามารถรับรู้ได้ในปัจจุบัน

ด้วยภาวะความเป็นอยู่ในปัจจุบัน ไม่ใช่เรื่องง่ายที่เราจะเข้าใจเรื่องบาป บุญ คุณ โทษ 

และเรื่องการทำทานรักษาศีลทำสมาธิภาวนาอย่างถ่องแท้

เมื่อไม่เข้าใจ ก็ไม่เกิดศรัทธาอยากทำทานรักษาศีล และเจริญภาวนา 

ซึ่งปัญหาความไม่เข้าเช่นนี้ก็เคยเกิดขึ้นมาแล้วในสมัยพุทธกาล

ดังเรื่องราวต่อไปนี้

มีเสนาบดีท่านหนึ่งไม่เห็นประโยชน์ของการให้ทาน จึงเข้าไปถามพระสัมมาสัมพุทธเจ้าว่า

อานิสงค์แห่งทานในปัจจุบันมีบ้างไหม?

                                                 ขอบคุณภาพจากเว็ป dmc.tv

ก่อนที่พระพุทธองค์จะตอบ ท่านถามย้อนกลับไปว่า

ถ้าพระอรหันต์ผู้ยอดเยี่ยมที่สุดในโลกพระองค์หนึ่ง จะโปรดใครสักคน

ท่านจะเลือกไปโปรดใครก่อนระหว่างคนที่ไม่เชื่อเรื่องบาปบุญ ไม่เคยให้อะไรแก่ใครเลย 

ชอบพูดส่อเสียด กับคนที่เชื่อเรื่องบาปบุญ ชอบให้สิ่งของ พูดจาดีมีสัมมาคารวะ

-----

เสนาบดีท่านนั้นตอบว่า ก็ต้องมาโปรดคนที่เชื่อเรื่องบาปบุญก่อนสิ พระเจ้าข้า

-----

พระพุทธองค์ถามต่อไปว่า แล้วเครดิต (กิตติศัพท์อันงาม) ของทั้งสองคนนี้ ใครน่าเชื่อถือกว่า

-----

เสนาบดีตอบว่า คนที่ไม่เชื่อเรื่องบาปบุญ ไม่ให้สิ่งของหรือช่วยเหลือแก่ใครๆ

เลยจะไปมีความน่าเชื่อถือได้อย่าง พระเจ้าข้า

-----

พระสัมมาฯ ถามต่อไปอีกว่า ระหว่างคนทั้งสองนี้ เวลาเข้าไปคบค้าสมาคมกับกลุ่มคนในระดับต่างๆ คนไหนจะดูดีมีสง่าราศี หรือมีความองอาจมากกว่ากัน

-----

เสนาบดีตอบว่า ก็คนที่ไม่เชื่อเรื่องบาปบุญ ไม่เคยให้สิ่งของอะไรแก่ใครๆ 

จักเป็นผู้แกล้วกล้าไม่เก้อเขินได้อย่างไร

-----

เมื่อทั้งสองคนนี้ละจากโลกไป ใครควรได้ไปอยู่สวรรค์ เสนาบดีตอบด้วยความมั่นใจว่า 

คนที่ไม่เชื่อเรื่องบาปบุญ มีความตระหนี่ถี่เหนียว

ชอบพูดส่อเสียด เมื่อตายไปจักเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์อย่างไรได้ ส่วนคนที่มีศรัทธา 

เป็นทานบดี ยินดีให้ความสนับสนุน เมื่อตายไปเขาควรจะได้ไปอยู่ในสุคติโลกสวรรค์

พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงตรัสยืนยันอีกทีว่า เป็นอย่างนั้นแหละ ท่านเสนาบดี

-----

ดูก่อนท่าน เสนาบดี อานิสงค์ในปัจจุบัน ๖ ประการ ของการให้ทาน คือ

๑. ผู้ให้ทานย่อมเป็นที่รัก ที่ชอบใจของชนหมู่มาก

๒. สัปปบุรุษผู้สงบ ย่อมคบหาผู้ให้ทาน

๓. ย่อมได้ฟังพระสัจธรรมจากสัปปบุรุษ

๔. กิตติศัพท์อันงามของผู้ให้ทาน ย่อมขจรทั่วไป

๕. ผู้ให้ทาน ย่อมไม่ห่างเหินจากธรรมของคฤหัสถ์

๖. ผู้ให้ทาน เมื่อตายไปแล้ว ย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์

- สีหสูตร 37/173-177 มมก.

Read More

หากสัตว์ทั้งหลายรู้ผลแห่งการจำแนกทาน

ถ้ามนุษย์ทุกคนในโลกรู้ว่าผลแห่ง "ทาน" ที่ตนให้จะส่งผลมากมายขนาดไหน

ความ "ตระหนี่" จะไม่เกิดขึ้นในใจของใครๆ เลยแม้แต่นิดเดียว

ดังเช่นพุทธดำรัสที่ว่า...

 ภิกษุทั้งหลาย !  ถ้าว่าสัตว์ทั้งหลายพึงรู้ผลแห่งการจำแนกทานเหมือนอย่างเรารู้ไซร้

หากสัตว์เหล่านั้นยังไม่ได้ให้ทานเสียก่อน ก็จะไม่พึงบริโภค

อนึ่ง มลทินคือความตระหนี่จะไม่พึงครอบงำจิตของสัตว์เหล่านั้น

แม้ก้อนข้าวของสัตว์เหล่านั้นจะพึงเหลืออยู่คำสุดท้ายก็ตาม ถ้าปฏิคาหกของพวกเขายังมีอยู่

หากสัตว์เหล่านั้นยังไม่ได้แบ่งคำข้าวคำสุดท้ายแม้นั้น (ให้แก่ปฏิคาหก) ก็จะไม่บริโภค.

ภิกษุทั้งหลาย !  แต่เพราะสัตว์ทั้งหลายไม่รู้ผลแห่งการจำแนกทานเหมือนอย่างเรารู้

ฉะนั้นสัตว์เหล่านั้นจึงไม่ได้ให้ทานก่อนบริโภค อนึ่ง มลทินคือความตระหนี่จึงยังครอบงำจิตของสัตว์เหล่านั้น.

 -บาลี ขุ. ขุ. ๒๕/๒๔๓/๒๐๔.

Read More

เมื่อมีความสงสัย หรือคลางแคลงใจในตัวพระภิกษุสงฆ์

เมื่อมีความสงสัย หรือคลางแคลงใจในตัวพระภิกษุสงฆ์

ก็ควรทำเยี่ยงอย่างบัณฑิตในกาลก่อนสิ ถึงจะสมกับที่เป็นชาวพุทธ ไม่ใช่เชื่อถือตามข่าวลือที่ปลอมปนข้อมูลมาด้วยความอคติ

แล้วบัณฑิตในกาลก่อนเขาทำอย่างไร เมื่อเกิดความสงสัย

"หมอชีวกได้ยินเขากล่าวว่าพระพุทธเจ้าสั่งให้คนทั้งหลายฆ่าสัตว์เพื่อทำอาหารมาถวาย"

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ อัมพวัน

หมอชีวกโกมารภัจจ์เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ถวายบังคมแล้วกราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า

ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ข้าพระพุทธเจ้าได้ยิน ได้ฟังคำที่เขากล่าวมาว่า...

ชนทั้งหลายย่อมฆ่าสัตว์เจาะจงพระสมณโคดม

พระสมณโคดมทรงทราบข้อนั้นอยู่

ยังเสวยเนื้อที่เขาทำเฉพาะตน

ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ชนเหล่าใดกล่าวอย่างนี้

ได้ชื่อว่า กล่าวตรงกับที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัส หรือกล่าวบิดเบือนคำสอนของพระพุทธองค์หรือไม่

พระพุทธองค์ตรัสตอบว่า ผู้ที่กล่าวอย่างนั้นได้ชื่อว่ากล่าวตู่เรา (บิดเบือน) แล้วพระองค์ก็ชี้แจงไปตามลำดับ จนทำให้หมอชีวกรู้เห็นตรงไปตามความจริง เกิดความอาจหาญร่าเริงในธรรม 

ปัจจุบันสื่อบางสำนัก พยายามประโคมข่าวเกี่ยวกับการกระทำของพระในทางเสีย ๆ หาย ๆ สร้างความเข้าใจผิดอย่างต่อเนื่อง ทั้งที่ข่าวในด้านดีก็มีอยู่ถมถืด

ไม่รู้ว่ามีเจตนาแอบแฝงทำลายศรัทธาของชาวพุทธที่มีต่อพระรัตนตรัยหรือเปล่า

เพราะวิธีการนำเสนอข้อมูลออกแนวตั้งใจตัดต่อ แก้ไขเพื่อบิดเบือนข้อมูลให้คนเกิดความเข้าใจผิดซึ่งการกระทำเช่นนี้ส่งผลต่อศรัทธาของชาวพุทธมาก

จริงอยู่การรับข้อมูลช่วงแรกอาจยังไม่บักใจเชื่อ แต่เมื่อเห็นข้อมูลที่บิดเบือนบ่อยๆ ชาวพุทธก็เริ่มเกิดความสงสัย พร้อมกับตั้งคำถามต่างๆ

ถ้าชาวพุทธเป็นคนยึดหลัก มีเหตุผลก็เข้าไปถามผู้รู้หรือตัวเจ้าของเรื่องที่ถูกกล่าวโทษ

แต่ก็มีบางคนที่ตัดสินทันที พอตัดสินทันทีก็เริ่มด่า เริ่มแชร์ข้อมูล ทั้งที่ตนเองก็ไม่รู้ว่าจริงๆแล้ว ข้อเท็จจริงเป็นอย่างไร กลายเป็นบาปกรรมติดตัวไปเปล่าๆ เพราะฉะนั้นแล้วอย่าพึ่งด่วนสรุปหรือปักใจเชื่อทันที เราชาวพุทธควรยึดหลักกาลามสูตร และปฏิบัติต่อพระรัตนตรัยด้วยความเคารพ แล้วบุญกุศลนี้จะค่อยปกป้องให้เรารอดพ้นจากภัยพาลทั้งหลาย จะเดินทางไปในที่แห่งหนตำบลใดก็มีแต่คนต้อนรับยกย่องสรรเสริญ ด้วยอำนาจแห่งบุญที่ได้ปฏิบัติดีนี้

ชีวกสูตร 20/99 มมร.

Read More

ถ้ามองว่าวัดวาอารามเป็นสมบัติของคนทั้งชาติ

ชาวต่างประเทศที่เดินทางมาท่องเที่ยว

ทัศนศึกษาในประเทศไทย

ถ้าหากจะชมความเจริญรุ่งเรืองทางพระพุทธศาสนา

หาได้ยากที่จะมีใครเข้าไปห้องสมุดเพื่อค้นพระไตรปิฎก

แต่ส่วนใหญ่มักจะไปชมวัดวาอาราม หรือวิหาร เจดีย์ต่างๆ

เพราะสิ่งเหล่านี้คือสิ่งที่แสดงให้เห็นความเป็นอารยะ

มีศิลปะวัฒนธรรม อันสะท้อนให้เห็นวิถีชีวิตของชาวไทย

ที่เป็นวิถีชีวิตแบบชาวพุทธที่งดงาม มีความเอื้ออารี

ละเอียดอ่อน รักสงบ และฝักใฝ่ในความดี

ตลอดจนรักการสั่งสมบุญกุศลที่ได้รับการอบรมสั่งสอนมาจากพระพุทธศาสนา

-----------

นอกจากนี้ ยังสะท้อนให้เห็นความศรัทธาอันสูงส่ง

ของบรรพบุรุษชาวพุทธไทย ที่ร่วมใจกันสร้างศิลปวัตถุ

ไม่ว่าจะเป็นวัดวาอาราม วิหาร เจดีย์ ที่มีความวิจิตรอลังการ

หรือมีความโอ่อ่าสง่างาม ที่ล้วนมีจุดมุ่งหมายคือ

เมื่อได้เห็นแล้ว จักเป็นการเชิดชูจิตใจให้ดีงามสูงส่ง

ให้ผู้คนทั้งหลายได้กราบไหว้บูชา

และย่อมน้อมใจไปถึงสรณะอันประเสริฐคือพระรัตนตรัย

เพราะเป็นความจริงที่ว่า...คนจะเจริญรุ่งเรืองมักชอบทำแต่สิ่งดีๆ

ชอบคิดแต่เรื่องดีๆ และคนคิดดีๆย่อมจะได้เห็นสิ่งดีๆ

และมีแต่ภาพดีๆอยู่ในใจ หาใช่ภาพสกปรกลามก

ที่ทำให้ใจคิดแต่เรื่องสกปรกลามกแต่อย่างใด

-------------

ดังนั้นจึงเป็นสิ่งที่ เราควรจะภาคภูมิใจในวัดวาอาราม

วิหารเจดีย์ที่ได้เห็น ไม่ว่าจะเป็นวัดอรุณราชวราราม

วัดพระศรีรัตนศาสดาราม(วัดพระแก้ว) วัดพระเชตุพนฯ

หรือวัดที่สร้างในยุคปัจจุบัน เช่น วัดร่องขุน

ซึ่งถือว่าเป็นสิ่งก่อสร้างหรือภาพศิลปวัตถุ

ที่แสดงให้เห็นถึงความดีและยึดมั่นศรัทธาในพระพุทธศาสนา

และจักร่วมกันรักษาให้ยั่งยืนยาวนานต่อไป

เพราะการได้เห็นภาพดีๆมีค่ากว่าล้านคำ....

Cr.Psomsak

Read More

สังคมที่ต้องการให้คนไร้ความสามารถเท่าเทียมกันหมด

สังคมญี่ปุ่น มีลักษณะพิเศษอยู่อย่างหนึ่งคือ

คนในสังคมไม่ค่อยปรากฏว่ามีใครที่เก่ง จนโดดเด่น ซึ่งแตกต่างจากสังคมตะวันตก

ที่มีบุคคลที่เก่ง จนเป็นระดับตำนานเกิดขึ้นจำนวนมาก นั่นเป็นเพราะว่า สังคมตะวันตกยกย่อง

ให้เกียรติ และส่งเสริมคนมีความสามารถ เปิดเวทีให้คนเก่งได้แสดงความสามารถอย่างเต็มที่ ยกตัวอย่าง รายการทีวี Got Talent ที่กำเนิดจากสังคมตะวันตก

----------

ส่วนญี่ปุ่น เป็นสังคมที่เน้นความเป็นหมู่คณะ

มีวินัยและความสามัคคี เพราะอดีตเป็นสังคมเกษตรกรรม ที่ต้องรวมตัวกันเอาตัวรอดจากการกดขี่ของพวกซามูไร คนญี่ปุ่นไม่มีใครโดดเด่น แต่ทุกคนจะช่วยกันพยุงคนที่อ่อนแอกว่า ให้มายืนอยู่ในระดับเดียวกัน

----------

ย้อนกลับมาดูสังคมไทยของเราบ้าง สังคมไทยเป็นสังคมศักดินา เป็นสังคมแห่งการ

หวาดระแวง และอิจฉาริษยา เมื่อชนชั้นปกครอง เห็นใครมีแววที่จะเก่ง โดดเด่นเหนือกว่าตน

ก็จะใช้วิธีทุบให้จมลงไป เหมือนใช้ค้อนทุบตะปูให้ราบเรียบเท่ากับตะปูตัวอื่นๆ จนคนที่เก่งๆ ต้องหนีไปอยู่ที่อื่นกันหมด 

Read More

เผอิญทรัพย์เป็นของโจร

วันหนึ่ง มีโจรจำนวนหนึ่งขโมยเงินและทองเป็นจำนวนมากจากบ้านของคนรวยคนหนึ่ง
แล้วหนีมาแบ่งทรัพย์ที่ขโมยมาในนาของชายผู้หนึ่ง 
แต่บังเอิญถุงบรรจุทรัพย์ประมาณหนึ่งพันกหาปณะของโจรผู้หนึ่ง
เกิดหล่นอยู่ในนานั้นโดยที่โจรไม่ทันสังเกต

ในเช้าวันรุ่งขึ้น พระศาสดาทรงตรวจดูสัตว์โลกด้วยพระญาณพิเศษ 

ทอดพระเนตรเห็นชาวนาซึ่งกำลังไถนามาปรากฏอยู่ในข่ายคือพระญาณ 

และพระองค์ทรงทราบว่า ชาวนาผู้นี้จะได้สำเร็จพระโสดาปัตติผลในวันนั้น 

จึงได้เสด็จไป ณ ที่นั้น โดยมีพระอานนท์เป็นปัจฉาสมณะ(ผู้ติดตาม) 

ชาวนาเห็นพระศาสดาแล้ว ได้เข้าไปถวายบังคมแล้วไปไถนาต่อ 

พระศาสดาไม่ตรัสอะไรๆกับชาวนา เสด็จตรงไปยังที่ที่ถุงบรรจุทรัพย์หนึ่งพันกหาปณะตกอยู่ 

ทอดพระเนตรเห็นถุงนั้นแล้ว จึงตรัสกะพระอานนทเถระว่า “อานนท์ เธอเห็นไหม อสรพิษ”  

พระอานนทเถระทูลว่า “เห็น พระเจ้าข้า อสรพิษร้าย” จากนั้นพระศาสดา

และพระอานนทเถระก็ได้เสด็จหลีกไปจากที่นั้น ชาวนาได้ยินถ้อยคำนั้นแล้ว 

ก็ได้เดินไปตรงจุดนั้นโดยเข้าใจว่าจะต้องมีอสรพิษอยู่ที่นั่นจริงๆ 

แต่แทนที่จะพบอสรพิษกลับพบถุงทรัพย์ เขาจึงนำถุงทรัพย์ไปซ่อนไว้ 

พวกเจ้าของทรัพย์แกะรอยตามโจรมาถึงนาของชาวนาผู้นั้น และได้พบทรัพย์ที่ถูกซ่อนไว้นั้น 

จึงได้ทุบตีชาวนาแล้วนำตัวไปเฝ้าพระราชา พระราชามีรับสั่งให้นำตัวเขาไปประหารชีวิต 

เมื่อชาวนานั้นถูกนำตัวไปที่หลักประหารนั้น เขาได้แต่พูดซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า  

“ เห็นไหม อานนท์ อสรพิษ เห็น พระเจ้าข้า อสรพิษร้าย”  

เมื่อราชบุรุษได้ยินคำพูดซ้ำๆของชาวนานี้แล้ว ก็เกิดความสงสัยเลยนำตัวไปเข้าเฝ้าพระราชา 

พระราชาทรงมีพระราชวินิจฉัยว่า ชาวนาคงอ้างพระศาสดาเป็นพยาน 

จึงได้นำตัวชาวนาไปเข้าเฝ้าพระศาสดา 
หลังจากที่ได้สดับเรื่องที่พระศาสดาทรงเล่าในเช้าวันนั้นแล้ว 

พระราชาได้ทูลพระศาสดาว่า 

 “พระเจ้าข้า ถ้าชายผู้นี้ไม่อ้างพระองค์เป็นพยาน เขาก็จะต้องถูกฆ่าแน่ๆ”  
พระศาสดาจึงตรัสตอบว่า  

“ผู้ฉลาดไม่พึงทำกรรมที่จะนำความเดือดร้อนมาให้ในภายหลัง”

กรณีวัดพระธรรมกายก็เช่นเดียวกัน สงสัยเกรงว่าภาพของการตั้งคดีฟอกเงินไม่ชัด 
เลยใช้ปฏิบัติการทางข่าวสาร เพื่อชี้นำว่าวัดพระธรรมกาย
มีที่ดินผิดกฎหมายตรงนั้นตรงนี้ ซึ่งการเปลี่ยนถ่ายมือซื้อที่ก็เป็นหนึ่ง
ในวิธีสุดคลาสสิคของการฟอกเงิน

อยากจะขอร้องอีกครั้งว่าได้โปรดยุติปฏิบัติการข่าวสารแบบนี้เถอะนะ 
สร้างข่าวเท็จรังแต่จะดิสเครดิตผู้เขียนหรือสำนักข่าวไปทุกวัน 
"ความน่าเชื่อถือ"เป็นสิ่งสำคัญมากสำหรับสำนักข่าว 
เมื่อไหร่สิ่งนี้หมดไปสำนักข่าวก็คงจะต้องปิดตัวลงในที่สุด

ทุกสิ่งมีเกิดมีดับเป็นธรรมดา ระหว่างที่ตั้งอยู่ก็จงดำรงไว้ซึ่งความซื่อตรงเถิด เพราะ
"ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย"

Read More